James Patterson & Liza Marklund - Partnerruil

Dessie Larsson kreunde hard en gooide de aankondiging van de zinloze sociale bijeenkomsten direct in de oudpapierbak. Als mensen zich nou eens wat meer op hun werk richtten in plaats van met ballen te spelen en te netwerken had deze krant misschien nog een toekomst. Zoals het er nu uitzag had ze daar grote twijfels over.
Ze wilde zich op dezelfde wijze van de ansichtkaart ontdoen als van de jeu-de-bouleswedstrijd en de dronkaards, maar ze hield zich in en bekeek hem nog een keer.

**

Europa wordt geteisterd door een serie moorden op jonge koppels. Telkens wordt de moord voorafgegaan door een postkaart, verstuurd naar een plaatselijke krant. In Stockholm valt de eer te beurt aan journaliste Dessie Larsson, die zo tegen wil en dank wordt meegesleurd in een moordzaak. Ze wordt aangeklampt door de Amerikaanse politieman Jacob Kanon, wiens dochter een van de eerdere slachtoffers was. Samen brengen ze licht in de duisternis.

Partnerruil gaat er zeer vlotjes in, en niet alleen dankzij de vele halflege bladzijden. Patterson en Marklund kozen de weg van de minste weerstand. Partnerruil draait rond de plot, en niets anders. De personages doen er niet zo veel toe, de achtergrond moet je ze zelf maar bij denken. Misschien was het anders ook moeilijk te organiseren, met letterlijk en figuurlijk een oceaan van verschil tussen beide auteurs. Of dat een geldig excuus is, is een ander verhaal. Vlot maar zielloos, beter kan je Partnerruil niet samenvatten.

Partnerruil van James Patterson & Liza Marklund - oorspronkelijke titel The Postcard Killers - verscheen bij Cargo in 2010, vertaald uit het Engels en Zweeds door Daniëlle Stensen.

328 blz, isbn 9789023450306

Bavo Dhooge - Sioux blues

Hij vroeg haar onder het smakken door wat voor naam dat eigenlijk was, Shappa. Een bijnaam? Een afkorting of zo?
'Het is Sioux', zei ze. 'En het betekent wat het betekent. Het staat voor Rode Donder.'
'Donder of gedonder?'
'Allebei.'
'Ook goed.'

***

Het leven van een recensent is niet altijd gemakkelijk. Want wat kan je nog voor nieuws vertellen over Bavo Dhooge? Na veertig-en-nog-wat boeken is het meeste wel gezegd, al moest de Gentse cultuurschepen op de boekvoorstelling toegeven dat dat grotendeels aan hem voorbij was gegaan. Het volstaat misschien om te zeggen dat Dhooge na enkele jaren geduldig timmeren aan de weg bekroond werd met de Diamanten Kogel voor Stiletto libretto, en op een haar na de Gouden Strop miste. De next generation staat klaar bij Manteau, zo benadrukt uitgever Wim Verheije, en Dhooge is een van de drie aanstormende talenten.

Sioux blues gaat verder op de weg van Stiletto libretto, en toch ook niet. De gelijkenissen zijn duidelijk: Los Angeles als plaats van de actie, droge humor, een plot vol verrassende wendingen. Het verschil zit 'm hierin: Stiletto libretto ontstond vanuit de plot, Sioux blues vanuit de personages. Shappa Crane is er één van: een zwarte Sioux-indiaanse die verliefd wordt op de moordenaar, een ex-flik, van haar man, een bankovervaller. Sioux blues is doorleefder, iets emotioneler. Een goede evolutie, maar tegelijk missen we de gekte waarvan Dhooge zijn kenmerk heeft gemaakt. Een pink in een papierversnipperaar, soms zien we dat graag. Een kruising van Stiletto en Sioux, dát is het perfecte boek. Volgend voorjaar een Stiletto blues?

Sioux blues van Bavo Dhooge verscheen bij Manteau in maart 2010.

318 blz, isbn 9789022324882

Sebastian Faulks - Een week in december

Achteraf gezien denk ik dat mijn generatie als een keerpunt zal worden gezien. Van nu af aan zal er een nettoverlies aan kennis in Europa zijn. Maar wat is het verschil tussen een boerengemeenschap in het veertiende-eeuwse Iran en het moderne Londen? Wanneer de dorpelingen er met hun armzalige hulpmiddelen soms op achteruitgingen, kwam dat niet omdat ze het niet wilden proberen. Maar bij ons, hier in Engeland, was het een welbewuste keus. We kozen ervoor minder te weten.

****

December 2007. Kerstavond naderde, en je wist nog niet wat je je gasten dit jaar zou voorschotelen. Je las in De Standaard een artikel over de Amerikaanse troepen in Afghanistan, je schudde je hoofd bij alweer nieuwe bomaanslagen in Bagdad. Je schreef er iets over in een nieuwe blogpost. Je downloadde illegaal muziek, las het laatste nieuws online en heel misschien zette je je eerste stappen op Facebook. Je dacht niet echt na over moslimterroristen. Je ervaarde bomalarmen als een verre dreiging, iets voor de Amerikanen en de Engelsen. De Spanjaarden, eventueel. Je had geen geldzorgen. Je had ergens wat beleggingen lopen, en een woonlening waar je vooraf toch enkele nachten over wakker gelegen had. Je wist nog niet dat er in Amerika iets gaande was met gammele kredieten, en dat die de financiële wereld binnenkort op haar grondvesten zouden doen daveren. Je onderging het, maar was tegelijk via internet meer betrokken dan ooit. Een normale week anno 2007.

Sebastian Faulks beschrijft diezelfde week in december, maar dan in Londen. Een week die model kan staan voor een heel decennium. Hij introduceert een handvol personages. Een metrobestuurster met een virtueel tweede leven en een moslimjongen op het verkeerde pad. Zijn vader die gelauwerd wordt door de koningin en een giftige boekenrecensent. Een Poolse voetballer en de vrouw van een parlementariër. En de man die ons het meest zal bijblijven: een bankier die gewetenloos de halve wereld bankroet laat gaan om zijn eigen vermogen met nog een paar miljarden op te trekken.

Een week in december is een week in 2007 waarin die levens langzaamaan met elkaar verbonden raken, maar evengoed een verslag van al wat gebeurde de laatste tien jaar. Na Engleby en een 007-uitstapje een nieuw topboek van een van Engelands beste romanciers.

Een week in december van Sebastian Faulks - oorspronkelijke titel A Week in December - verscheen bij Prometheus in 2010, vertaald uit het Engels door Mario Molegraaf.

415 blz, isbn 9789044615142

Niccolò Ammaniti - Laat het feest beginnen!

Hij verafschuwde ze. Ze waren een massa onbenullen. Een kudde schapen. Hun waardering deed hem niets. Ze zouden met evenveel enthousiasme zijn komen aanrennen voor de familiememoires van de directeur van het journaal van Net 1 of voor de amoureuze ontboezemingen van het banaalste hittepetitje van de tv-wereld. Ze wilden alleen hun eigen persoonlijke gesprekje hebben met de ster, hun eigen handtekening, hun eigen moment met hun idool. Als ze konden, zouden ze een stukje van zijn kleren afrukken, een lok van zijn haar, een tand, en dat als een relikwie mee naar huis nemen.

***

Het lijkt wel een geval van gespleten persoonlijkheid. Hij begon zijn carrière met het al te gekke Kieuwen en de humoristische bundel Het laatste oudejaar van de mensheid, om daarna iets harder uit te halen met Ik haal je op, ik neem je mee, Ik ben niet bang en vooral prijswinnaar Zo God het wil. Met zijn nieuwste boek keert Niccolò Ammaniti terug naar de beginjaren. Laat het feest beginnen! is een gewaagde mix van kolder en satire.

Saverio Moneta is de leider van een satanische sekte, de Beesten van Abaddon. Een geestdodende job en een hysterische echtgenote drijven hem en enkele volgelingen naar een pièce de résistance. De beslissende slag, die de sekte een plaats op alle voorpagina's zal bezorgen, zal plaatsvinden op een feest georganiseerd door een megalomane projectontwikkelaar. Ook aanwezig is Fabrizio Ciba, een schrijver die wanhopig op zoek is naar een nieuw succes en een nieuw leven. De vraag is of hij beide zal vinden op een feestje waar verder alles mis loopt.

Alle remmen los. Dat was blijkbaar het motto van Ammaniti voor Laat het feest beginnen! Als je denkt dat na een ritje op een losgeslagen olifant in een park in Rome het gekste wel achter de rug is, komt hij met een nog krankzinniger idee aandraven. Maar tussen de kolder door schetst Ammaniti ook een satirisch beeld van het wereldje van bekende Italianen, met een aan zichzelf twijfelende Ciba in het middelpunt. Wat ben je als schrijver waard als je boek alleen nog verkoopt omdat je toevallig ook op tv komt? Een boek rond midlifecrisissen en olifanten. De olifanten winnen.


Lees meer over Ammaniti bij Italibro.

Laat het feest beginnen! van Niccolò Ammaniti - oorspronkelijke titel Che la festa cominci - verscheen bij Lebowski in het begin van 2010, vertaald uit het Italiaans door Etta Maris.

303 blz, isbn 9789048802630