Charlotte Carter - Coq au vin

Nu was ik uitgeput. Ik pakte mijn saxofoon in en begon aan de korte wandeling naar mijn flat dicht bij Gramercy Park.
Onze dakloze was terug. Het was zo lang geleden dat iemand hem in ons blok had gezien, dat we ervan uit waren gegaan dat hij dood was. Maar daar was hij weer, met een neksteun om, even kwaadaardig als altijd, bedelend om geld en vloekend tegen iedereen die het lef had om hem wat te geven. 'Waarom kam je je haar niet eens?' riep hij me na toen ik een briefje van een dollar in zijn beker stopte.

***

Uitgeverij Lebowski gaf dit voorjaar drie Nanette Hayes-misdaadromans ineens uit. Rhode Island Red was de eerste, Coq au vin is de tweede. Nanette's tante Viv zit in de problemen in Parijs, en Nanette wordt eropuit gestuurd om een door haar geërfde som geld af te leveren. Nanette doet dat maar al te graag. Voor haar tante Viv, natuurlijk, maar ook omdat ze dolgraag Parijs wil terugzien en toch niet veel beters te doen heeft. In tegenstelling tot wat Nanette's moeder denkt heeft ze namelijk géén job als docente Frans en verdient ze alleen geld door sax te spelen in de metro van New York.

Nanette beweegt zich in muzikale kringen en wordt verliefd op een eveneens Amerikaanse metromuzikant. De twee halen Parijs ondersteboven op zoek naar tante Viv, die er een opmerkelijk leven op na hield. Daarbij komen ze in aanraking met een aantal onderwereldfiguren. Het jazzy sfeertje en subtiele humor kenmerken ook deze episode van Nanette Hayes' avonturen. Het verhaal is bovendien makkelijker te volgen dan Rhode Island Red.

Coq au vin van Charlotte Carter - oorspronkelijke titel Coq au vin - verscheen bij Lebowski in 2010, vertaald uit het Amerikaans door Daniëlle Stensen.
 191 blz, isbn 9789048804740

Frederick Forsyth - De Cobra

'Er komt onwillekeurig een naam bij me op, of liever gezegd: een reputatie. Hij is jarenlang hoofd contraspionage van de CIA geweest. Hij heeft geholpen Aldrich Ames in de val te lokken en te vernietigen toen hij daar eindelijk toestemming voor kreeg. Daarna was hij hoofd Operaties bij de Firma. Hij wist Osama bin Laden bijna in de val te lokken en te vermoorden, en dat was nog vóór 11 september. Twee jaar geleden is hij op vrije voeten gesteld.
'Op vrije voeten gesteld?'
'Ontslagen.'
'Waarom?'
'Te meedogenloos.'
'Tegen collega's?'
'Nee, tegen vijanden, geloof ik.'

****

Hoe vernietig je de volledige cocaïnebusiness, over de hele wereld. Het is het soort denkoefeningen dat Frederick Forsyth graag uitvoert. In zijn recentste thriller laat hij de Amerikaanse president daartoe het bevel geven, en zoals vaak volgt de Britse premier hem daarin zonder morren. De operatie balanceert op de rand van het wettige, en wordt toevertrouwd aan één man: Paul Devereaux, codenaam de Cobra. De grote vijand is een Colombiaans drugskartel, dat cocaïne transporteert naar de Verenigde Staten via de Caribische zee, en naar Europa via de Afrikaanse westkust.

De Cobra is faction van de betere soort. Forsyth legt tot in detail de drugsroutes bloot, over zee en per vliegtuig. Hij ontwikkelt een scenario over hoe je die zou kunnen ontmantelen. En tot slot: wat als het je zou lukken: geen aanvoer meer naar de Westerse junkies. Wat gebeurt er dan? Wat Forsyth beschrijft is een vuile oorlog, stap voor stap gedocumenteerd. De Cobra leest als een gedramatiseerde documentaire over de ondergang van de drugsindustrie. Maar ook documentaires kunnen je aan je stoel gekluisterd houden.

De Cobra van Frederick Forsyth - oorspronkelijke titel The Cobra - verscheen bij AW Bruna in het najaar van 2010, vertaald uit het Engels door Jacques Meerman.
 285 blz, isbn 9789022998724

Andrea Camilleri - Collura, commissaris ter zee

Cecè spreidde zijn armen, groette en ging weg. Maar hij was de hut van de kapitein nog niet uit of er overviel hem een gedachte. Hijzelf was een neppurser. Joe Bolton was een nepzanger. Hoeveel andere 'neppers' waren er aan boord? En was dit wel een echte cruise of was het een virtuele?

**

Een zomerse bijdrage. Dat was de bedoeling van de verhalen over commissaris Collura, tijdens een cruise herstellend van een kogel in zijn lever. Ze verschenen in acht episodes in de krant La Stampa. Een zomerse bijdrage, heette het. Dat wil zeggen: rap weg te lezen met verstand op nul. Missie meer dan geslaagd, zou je denken. Tot de verhaaltjes werden gebundeld in een boek, en je blijft zitten met vertellingen in één dimensie en met wel héél kortstondige aha-erlebnissen. Camilleri liet zijn Montalbano thuis voor deze verhalen, en dat is maar goed ook.

Lees meer over Andrea Camilleri bij Italibro. 

Collura, commissaris ter zee van Andrea Camilleri - oorspronkelijke titel Le inchieste del commissario Collura - verscheen bij Serena Libri in het najaar van 2010, vertaald uit het Italiaans door Willy Hemelrijk.
119 blz, isbn 9789076270623

Karin Fossum - De waarschuwer

Het was nazomer, en mensen waren buiten in hun tuinen. Hij zag kleine kinderen op trampolines, vrouwen die hun bloembedden rooiden, mannen die buiten op het erf hun auto wasten. Een man zat op zijn hurken zijn staketsel te schilderen, een vrouw nam pasgewassen kleren van de lijn. En hij vond het allemaal leuk. Hij hield van dit krioelende leven, het krijtwitte wasgoed dat in de wind wapperde en de geur van verf. Hij hield ervan en hij wilde het vernietigen. Iedereen leeft op een rand, dacht hij, en ik zal ze over de rand wippen.

****

De tiende Konrad Sejer-thriller is het al, en er zit nog geen beetje sleet op. Misschien omdat je weinig tegen Sejer kan hebben. Hij is gewoon een brave man, die met iedereen meeleeft, zelfs met de daders van soms de meest gruwelijke misdaden. Misschien ook omdat Fossum al eens een boek schrijft waarin Sejer maar een piepklein rolletje krijgt. Dat laatste is in De waarschuwer duidelijk niet het geval. Integendeel zelfs. Sejer is de man die verbanden legt tussen misdrijven - elk woord teveel hierover dreigt heel het verhaal weg te geven - en ondertussen ook met zijn eigen ouder wordende lijf moet zien om te gaan. Weet dat Fossum weer uitstekend bezig is in De waarschuwer. Een eenvoudige stijl, en altijd de vinger aan de pols. Van eender welk personage, en waarschijnlijk zelfs van de hele maatschappij.

Nog Fossum: Kwade wil en De nacht van vier november

De waarschuwer van Karin Fossum - oorspronkelijke titel Varsleren - verscheen bij Manteau en Anthos in 2010, vertaald uit het Noors door Annemarie Smit.
 265 blz, isbn 9789022325254