tag:blogger.com,1999:blog-41065410379270581752012-01-29T14:55:03.774+01:00Of de onsterfelijkheid der letterenJeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.comBlogger4721100tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-21776428712930495692012-01-29T14:55:00.000+01:002012-01-29T14:55:03.779+01:00

Wat als in Brazilië, zo dacht hij, in dit nieuwe Brazilië, waarin industrieën, wegen en banen uit de grond schieten, wat als in dit nieuwe Brazilië, ook al is dat een democratie, zoals de leraren zeggen, waar wij, het volk, vrije verkiezingen hebben en beslissen wie ons moet regeren, wat als er in dit Brazilië machten bestaan, krachten waarvan hij niet wist wie of wat het waren, en al

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-61442880037585174352012-01-22T12:04:00.002+01:002012-01-22T12:04:38.098+01:00

'Je bent bang dat ik je ontvlucht,' zei ze. 'Laat me ademhalen, ik ontvlucht je niet.' En ze glimlachte me toe. 'Wat heb je? Je bent net een klein kind.' Ik had haar kunnen bezitten, ik had haar vaarwel kunnen zeggen. Maar wat had het uitgemaakt? Zou het iets aan onze relatie hebben veranderd? Ik keek haar niet aan; met mijn wang op het kussen voelde ik haar ademen, en ik sloot mijn ogen.

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-87413357278081346882012-01-15T11:05:00.000+01:002012-01-15T11:05:37.118+01:00

Toen ze er zat had ze even het gevoel gehad een koningin te zijn die was neergestreken op een troon om haar ouder, vervallen rijk te inspecteren. Vanhier zag de steen er echter bijna uit als iets wat geschikt was voor een kind om op te spelen, tegenaan te schoppen en omver te gooien. Ook de wei, die werd overspoeld met licht en letterlijk van binnenuit te gloeien, leek nauwelijks van belang

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-2360215571831411462012-01-06T14:30:00.000+01:002012-01-06T14:30:10.117+01:00

Denk je dat je door die bergen uit de verte te bekijken en die lucht op afstand in te ademen, de naïviteit, de onschuld en het enthousiasme van je eerste jaren bij de politie terug zult krijgen? Kom nou, wees toch eens serieus, commissaris, accepteer nou maar dat wat je hebt verloren, voor altijd verloren is. *** Montalbano nummer dertien. In Italië staan ze intussen drie jaar en vijf

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-91299101979437956412011-12-31T12:44:00.000+01:002011-12-31T12:44:12.408+01:00

Ik zou graag, heel graag willen dat de hele affaire van Efrem en Alicia, die 'akelige affaire', geheel was verlopen volgens de simpele verhaallijn van gecodificeerde verlangens. Ik wou dat ik aan hen kon denken als aan twee doodnormale geliefden en aan mezelf als een verteller van een keukenmeidenroman. Dat wordt me onmogelijk gemaakt door de onvoorstelbare wreedheid van wat daarna gebeurde

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-58422401388824136712011-12-30T13:48:00.000+01:002011-12-30T13:48:56.269+01:00

'En nu?' vroeg Estalère met trillende stem. 'Gaan ze nu op zoek naar twintig mensen zonder voeten om ze er weer aan te plakken? En dan?' 'Tien mensen', onderbrak Danglard hem. 'Als het om twintig voeten gaat, betekent dat tien mensen.' 'Oké', gaf Estalère toe. 'Maar het schijnen er niet meer dan achttien te zijn. Dus het gaat om negen mensen.' 'Oké. Maar als die Engelsen met negen mensen

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-23854107274091777232011-12-29T22:04:00.001+01:002011-12-29T22:04:40.549+01:00

Hij had het gevoel dat hij zich van het mes had moeten ontdoen, dat er een soort vloek op rustte. Op hem. Maar het zou geen verschil maken: hij was al ver voor het mes in de ban gedaan. En die vogelvrijverklaring was erger dan welk mes dan ook, die zei namelijk dat zijn liefde een pest was waarmee hij rondliep. ***** Harry Hole komt hoogst uitzonderlijk nog eens overgevlogen uit Hong

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-25196444424263842082011-12-29T12:14:00.000+01:002011-12-29T12:14:21.225+01:00

Erlendur woonde in een klein appartement in het oudste deel van de wijk Breiðholt. Hij was er na zijn scheiding, lang geleden, ingetrokken; zijn twee kinderen kwamen er soms als ze onderdak nodig hadden. Ze waren beide de twintig gepasseerd. Zijn dochter was verslaafd aan drugs, zijn zoon een zware drinker. Erlendur had naar beste vermogen geprobeerd hen te helpen, maar na herhaalde

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-730747420212417632011-12-24T11:10:00.000+01:002011-12-24T11:10:36.772+01:00

Hij wilde geen kunst, maar stunts. Dit was zijn zoveelste in de makelij. Het is het eeuwigdurende thema van de misbegrepen, kleine jongen die naar erkenning zoekt. Dezelfde kleine jongen die op het college gepest werd en daarom maar locomotieven ging voorttrekken. *** John Massis moet zowat de Eddy Wally van zijn tijd zijn geweest (maar dan een beetje sterker). Een volksfiguur, deel

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-54365326437565143932011-12-15T20:03:00.003+01:002011-12-15T20:03:55.618+01:00

Wat ik hier graag wil zeggen, is dat degenen die zich 'creatieve' schrijvers noemen (en ik heb eerder uitgelegd wat deze verraderlijke term kan betekenen) nooit interpretaties van hun eigen werk zouden moeten geven. Een tekst is een gemakzuchtig werktuig dat wil dat zijn lezers een deel van zijn werk doen - dat wil zeggen, het is een instrument dat is ontworpen om interpretaties uit te

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-17504127927147711482011-12-12T18:06:00.003+01:002011-12-12T18:06:45.381+01:00

Stel je voor! Stel je voor dat je studenten je nu zouden zien. Stel je voor wat er door de studenten heen zou gaan bij de aanblik van een dergelijke scène: de beroemde Professor die op het punt staat die van de Dégénéré in zijn mond te nemen, gedwongen door deze bende Barbaren. Wat een schitterende scène. Wat een leerzame scène. Wat een magistraal college. Je beste. Beslist het meest

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-25922565343853316192011-11-17T20:48:00.001+01:002011-11-19T11:59:53.971+01:00

Hij leunde met zijn rug tegen de muur tegenover de slagerij en lachte. Niet als een volwassene, noch als een jongen. Maar zoals zijn blonde haren niet-Italiaans waren en zijn donkere ogen niet-Iers. Een jongen met een naam als een neger, die niet goed wist wie hij moest zijn. *** De Tinseltown-maffia is het verhaal van Christmas Luminita, zoon van een meisje dat geen toekomst meer zag

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-25904611254919501782011-11-12T09:35:00.001+01:002011-11-12T10:10:34.052+01:00

Ze lag in de badkuip. Het was warm, de badolie rook naar berkenhout en lavendel. Ze zag hem eerst niet. Hij had de deur achter zich dichtgedaan. Hij had zijn broek laten zakken, hij onaneerde. Dat was toch niet erg, zei hij en hij glimlachte onzeker. Uit de andere kamer hoorde ze de televisie. Ze schreeuwde. Thomas trapte de deur open, de klink raakte de man in zijn nieren. Hij verloor zijn

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-13452414963344842472011-11-01T14:24:00.001+01:002011-11-02T21:13:57.448+01:00

Ik bracht de foto naar het fotozaakje met 1-uursservice in het winkelcentrum. Cinecittà Due heet het. Het winkelcentrum, niet het fotozaakje. Het was een van de eerste van Rome. Er is een pleintje met een fontein, roltrappen en een glazen lift, winkeltjes en supermarkten. Het winkelcentrum is net een barbiehuis, voor poppen van vlees en bloed. Ik ken die plek goed, want als ik naar mijn

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-74917426062680509482011-10-30T13:33:00.000+01:002011-10-30T13:33:16.880+01:00

Noël, Noël, Noël. O, wat een duizelingwekkende werveling. Noël. Om het uit te spreken, moet mijn mond een kus vormen. Noël. O, ik verafschuw elk nutteloos moment van de dag waarop ik het niet zeg. Noël. Het heeft iets schurkachtigs... Noël. En iets engelachtigs, wellicht? Noël. Laat me sterven met zijn naam op mijn lippen, dan sterf ik gelukkig. Noël. In elk opzicht perfect. Noël, mijn lieve

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-88718440704025280912011-10-19T21:03:00.002+02:002011-10-19T21:03:27.580+02:00

'En jij, ouwe? Wie ben je, waar ga je heen en uit welk Nazarener hondengebied kom je?' Ditmaal was Ali's kromzwaard gericht op de besnorde, humeurige kop van Scioppius. De Duitser groette onverstoorbaar met het gebaar van iemand die zijn hoed licht. 'Gaspar Scioppius. Om u te dienen, excellentie, uit Duitsland. Hund.' We hielden allen onze adem in. Het laatste woord was door Scioppius zo

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-47084415631705375152011-10-17T17:19:00.000+02:002011-10-17T17:19:43.779+02:00

Hoe dan ook, stilaan moest er worden nagedacht over een officiële delegatie, prominenten die de eretribune met Christus mochten delen, die Hem de hand konden schudden in het aanschijn van de massaal opgetrommelde pers. En dan bonkten de Vlaamse ministers het eerst op tafel, hetgeen niemand meer verbaasde. Het eerst en het hevigst. Brussel was hún hoofdstad, basta. ** Het staat in de

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-35355644911310704812011-09-25T21:15:00.003+02:002011-09-25T21:15:46.285+02:00

Mijn god, denkt u dat ik niet weet hoe wanstaltig genotzuchtig, narcistisch en kinderachtig ik moet klinken? Dat is het nu net. Mijn hele misnoegen is met mijn misnoegen. Hoe durf ik zo ontevreden te zijn? Hoe durf ik? Of: als ik zo ontevreden ben, waarom kan ik er dan tenminste niet mijn kop over houden? *** Het is vast niet eenvoudig je te herinneren hoe je Stephen Fry hebt leren

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-71037508298809099892011-09-22T08:52:00.003+02:002011-09-22T14:49:06.215+02:00

Toen zei hij het. Daar vernam ik het voor het eerst. Dat hij wielrenner was. Meer nog: dat hij één der grootste en meest geliefde renners was die zijn landje ooit had grootgebracht. En hij liet zijn naam van zijn tong rollen, tegen zijn zin wellicht, omdat hij het gewend moest zijn dat zijn naam van andermans tongen rolde. Een veel te lastige naam, ik hoorde niet waar de voornaam eindigde

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-57717894119064388962011-09-18T12:01:00.001+02:002011-09-18T12:02:14.933+02:00

'Gijzeling aan Karlavägen. We zijn topmensen aan het verzamelen en we willen jou ook in het crisisteam. Je krijgt een adviseurshonorarium.' Een crisisteam, dacht Hultin. Samen met deze man. Waldemar Mörner, de bureauchef met zijn blonde toupet, de formele chef van het A-team. De man die Hultin altijd boven zich had gehad, als een wolk tussen hem en de zon. **** Aparte humor met een heel team van

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-44266515044675697252011-09-08T19:43:00.001+02:002011-09-08T19:51:15.680+02:00

Wat is er, waarom doen jullie zo geheimzinnig? En ze keek ons lachend aan, keek naar de tafel en de borden en bestreek de hele wereld met het blauw van haar ogen, en daarna was alles anders. Hoe krijgt ze het voor elkaar niet in het gat te vallen, dacht ik, toen ze verder liep. Er was een greppel tussen mij en mijn man, midden in de keuken. We zorgden ervoor die te ontwijken, er niet in te

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-73815511122248241092011-08-30T21:11:00.004+02:002011-08-30T21:13:38.928+02:00

Op de Tempelberg, waar naar voorzegd aan het einde der dagen de antichrist zou verschijnen in vreeswekkende, vlammende luister, bleef alles stil. Het bloedbad op de tempelrots was gruwelijk geweest en geen levend wezen roerde zich er nog. De lijken begonnen al te stinken in de zomerhitte. De antichrist was niet verschenen. *** Canossa, een dorp van 3500 zielen in Noord-Italië, zal niet velen

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-8311112811575618772011-08-22T18:00:00.005+02:002011-08-22T18:00:05.933+02:00

'Police officer, are you?' De pascontroleur keek op van het speciale visum en staarde hem onderzoekend aan, maar de samengeknepen lippen waren weg. 'Ik hoop niet dat er een paar Noorse blondines zijn vermoord?' Ze lachte schaterend terwijl ze vrolijk dansend met de stempel over het speciale visum ging. 'Well, just one,' antwoordde Harry Hole. *** Intussen zijn we al in blijde verwachting van

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-88047491268805000772011-08-18T18:00:00.001+02:002011-08-18T18:00:00.125+02:00

Het is ongelooflijk hoe vaak je bij de bestudering van de politiek van het Dritte Reich en met name waar die politiek het meest angstaanjagend is, Heydrich aantreft als het centrale punt waar alles van uitgaat. **** Eerst de inhoud. HhhH is een roman over Reinhard Heydrich, Himmlers rechterhand ("Himmlers hersenen heten Heydrich"). Grote baas van de SD en de Gestapo, Reichsprotektor van Bohemen

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-56540758770599761682011-08-15T17:53:00.001+02:002011-08-15T17:54:59.409+02:00

George en Cecil stonden arm in arm buiten te wachten in het zachte licht waarin het pad baadde, afstekend tegen de duisternis, en Daphne stond met wijd open ogen vlak achter hen en vervulde in die sketch de bijrol van degene die hen had gevonden. Freda had even het gevoel dat Cecil George leidde, in plaats van dat George zijn vriend kwam voorstellen; en Cecil zelf, die over de drempel stapte in

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-91739165084613217542011-08-12T22:54:00.001+02:002011-08-12T22:54:42.351+02:00

In een vlaag van waanzin heb ik de cheque overhandigd aan de moeder van het kind in coma. Een groots gebaar - ontroering alom - ook al sloeg het nergens op, want de vrouw maakte in het geheel geen armoedige indruk en dat geld kon geen enkele bijdrage leveren aan de oplossing van haar probleem. Of wel? *** Een voorproefje op Kalme chaos zou het kunnen zijn, deze In de ban van mijn vader.

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-85471576442408677332011-08-07T13:41:00.000+02:002011-08-07T13:41:19.932+02:00

ge hebt het verdiend, vriend vanavond moogt ge nog eens lachen lekker lachen zonder te moeten denken en ik kan u verzekeren, kameraad ik heb voor u de man gevonden die het doet gebeuren een lolbroek van de bovenste plank een grappentrommel zonder weerga een entertainer bij wie het geen twee seconden stil zal zijn *** Wim Helsen. Je adoreert hem, óf je zou liefst die muts van 'm over zijn kop

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-43089638565190881092011-08-05T20:09:00.012+02:002011-08-05T20:13:29.256+02:00

Sara Zuckerman was nu achtenveertig, en niet één patiënt was onder haar handen gestorven. Soms stierven ze later; sommigen wáren niet te redden. Ze waren ziek; de harten die ze repareerde waren soms zo beschadigd dat niemand hun eigenaren zou kunnen redden, zelfs de beroemde Sara Zuckerman niet. Maar ze stierven niet op de tafel, waar zij verantwoordelijk was. *** Holt is een waardevolle

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-61104486851617631982011-07-31T12:00:00.004+02:002011-07-31T12:03:03.657+02:00

Ik keek omhoog en zag in de raamopening, o wee, mijn ongeluk!, de vrouw die het touw van de broodkorf vasthield en naast haar een meisje van vijftien, zestien jaar, een rouwfloers op het hoofd dat zij met een sierlijke hand onder haar kin bijeenhield. Haar ogen hield ze beschroomd neergeslagen, maar vanonder de sluier harer wimpers ontschoten flitsen van smaragdgroen vuur. Nooit in mijn

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-67813419482575536402011-07-29T19:52:00.008+02:002011-07-29T19:55:50.148+02:00

Zo gaat de stad langzaam terug naar haar bron... Weet u nog, het Lutetia dat aan de oever van de Seine lag, op de plaats van het huidige Nanterre? Misschien zal Parijs in de eenentwintigste eeuw terugkeren naar Lutetia en meer dan tweeduizend jaar na dato de rivierbocht terugvinden waarin de Gallische stad is ontstaan. *** Parijs van eeuw tot eeuw en van station tot station. Lorànt Deutsch volgt

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-55157889268289660812011-07-09T12:38:00.001+02:002011-07-09T12:39:50.886+02:00

'Kun je je mij niet herinneren, Nete?' klonk de stem van achter hen. 'Ja, natuurlijk kun je dat wel. Curt Wad. Mij herinner je je vast en zeker.' Halverwege de trap haalde hij hen in. 'Ben jij misschien het hoertje van directeur Rosen? Ben je echt in die lagen doorgedrongen, wie had dat gedacht?' *** Dossier 64 is alweer het vierde deel uit Serie Q van de Deen Jussi Adler-Olsen. Afdeling Q, ter

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-15810489726531933072011-06-27T13:36:00.000+02:002011-06-27T13:36:24.699+02:00

M keek hem rustig aan. 'Ik weet dat je gewend bent carte blanche te krijgen en de missies uit te voeren zoals je goeddunkt, 007. Je hebt onafhankelijke trekjes en die zijn je in het verleden goed van pas gekomen.' Een duistere blik. 'Mééstal. Maar hier in eigen land heb je minder speelruimte. Veel minder. Is dat duidelijk?' 'Ja, meneer.' Dus geen carte blanche meer, dacht Bond woedend, maar

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-28511586103341551782011-06-24T18:00:00.002+02:002011-06-24T22:47:34.404+02:00

En geen van ons die het plein op kwamen zal de ogen vergeten van dat arme paard, de doodsbenauwde uitdrukking en de menselijke zenuwtrekken (ja, menselijk, geloof me) die over zijn verbijsterde snuit liepen. Als ooit een beest op het punt heeft gestaan om te praten, dan was het Zorro die ochtend; maar ik denk dat hij, zelfs al was hem die mogelijkheid gegeven, de woorden niet zou hebben kunnen

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-65653238857453648732011-06-23T18:00:00.000+02:002011-06-23T18:00:10.892+02:00

Lucídio bood aan me te helpen bij het etentje. Ik accepteerde zijn aanbod vooral omdat ik hem wilde voorstellen aan de anderen. Dat niet, zei hij, nee, hij wilde liever niet eens zijn gezicht laten zien. Per slot van rekening maakte hij geen deel uit van de club. Hij zou in de keuken blijven. Ik stelde voor dat hij zijn gigot d'agneau maakte, maar toen zei hij iets wat me op dat moment

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-66418357287898856722011-06-22T18:00:00.001+02:002011-06-24T22:37:23.287+02:00

Hij is geen historische noodzakelijkheid en geen onvermijdelijk gevolg van ons nationale karakter. B. is de vrucht van een intuïtie: zijn eigen. Hij heeft begrepen dat we solidair zijn met wie een poging doet en bewondering hebben voor wie erin slaagt, dat we de autoriteiten wantrouwen en toegeeflijk zijn tegenover beklaagden en het - zeer Italiaanse - talent hebben om te balanceren tussen hoge

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-14355697929941729212011-06-21T18:00:00.000+02:002011-06-21T18:00:02.023+02:00

Daarom kwam Kermeur junior in mijn familieroman al op mijn grootmoeders begrafenisdag dreigend en onverwacht aanzetten, want zo kon ik de hele plot op gang trekken en onder meer uit de doeken doen wie Kermeur junior was en wie mijn moeder en wie mijn grootmoeder, honderdvijfenzeventig pagina's lang, want alle spanning kwam voort uit het begin, in die zin dat je je de hele tijd afvroeg: maar wie

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-33697894506604250302011-06-20T18:00:00.000+02:002011-06-20T18:00:07.632+02:00

Ze gaf niets mee. Ze kon ook niet. Ze was dood. Ik was klaargekomen in de schoot van die dode vrouw die ik niet kende, die mij niet wilde kennen. Die alleen geïnteresseerd was in mijn geld. Die gestorven was voor tweehonderd frank. Kan het banaler? ** 'Kan het banaler?' Als je niet verder leest dan de eerste pagina's niet, nee. Dan lijkt het eerder op Fantasieën van een snotjong dan op

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-42623212630239493112011-06-19T18:00:00.001+02:002011-06-19T18:00:01.711+02:00

Herman Bracke lag te staren naar het raam. Het oranje licht dat door de gaatjes van het rolluik scheen, danste op het ritme van zijn ademhaling. Herman keek van het raam naar het zwart van het plafond, geen zuiver zwart maar een mengeling van donkere vlekken. Hij sloot zijn ogen in een poging de vlekken te doen samenvloeien tot het zwarte gat waarin hij wilde wegzinken, maar zijn vermoeide

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-1793524048587809462011-06-18T16:41:00.000+02:002011-06-18T16:41:39.404+02:00

Ze vertrokken met zijn zessen en als u de foto's ziet - want die zijn er nog, met al mijn ooms poserend in militie-uniform, foto's die later zijn gemaakt, in de Agro Pontino, toen ze allemaal al volwassen waren - dan is goed te zien dat ze schuin over hun zwarte hemd de lictorenbundel dragen, want ze waren alle zes 'Mars op Rome'; die onderscheiding kwam hun rechtens toe, en ik maak me sterk dat

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-30440070562571419922011-06-03T13:08:00.000+02:002011-06-03T13:08:29.628+02:00

... lang heb ik gemeend dat het structuur en discipline waren, waar het leger zijn kracht uit putte. Spartanen waren wij, die de gelederen gesloten hielden en als een falanx de vijand tegemoet traden. Onvoorwaardelijke gehoorzaamheid aan hen die het overzicht hadden, was de fundering waarop onze kracht berustte. De gedachte in te gaan tegen bevelen, hoe misplaatst deze soms ook leken, was er een

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-365501639797268312011-06-02T14:21:00.000+02:002011-06-02T14:21:41.273+02:00

Tijdens de opleiding in Brussel had de docent van het schrijfvak haar voortdurend moeten aanmanen om gezochte metaforen overboord te gooien en onnodige alliteraties te laten varen. 'Diels,' had hij haar uiteindelijk met enige voldoening terechtgewezen, 'het is niet omdat jij langer hebt gestudeerd dan de rest van deze groep samen, dat je je niet aan de regels hoeft te houden. Bij de politie

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-65409871899748568332011-05-31T19:04:00.000+02:002011-05-31T19:04:00.739+02:00

De boer noemde het een doodskap. Een griezelig woord had hij dat gevonden. Lang keek hij naar de pin die uit het primitieve geval omhoogstak. Hij ging ervan uit dat die de schedel wel vijf centimeter diep zou binnendringen en wist dat dit voldoende was. *** De tiende Erlendur-roman is het, al is de man zelf nu al twee boeken lang verdwenen naar de Oostfjorden. In Onderstroom hield Elínborg de

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-80661942223480258522011-05-30T17:15:00.000+02:002011-05-30T17:15:52.183+02:00

'Ik hou niet van klanten zoals...' 'Zoals onze landmeter. Dat weet ik. Ik houd er ook niet van.' 'Waarom accepteren we ze dan?' 'Omdat we strafpleiters zijn. Of liever gezegd: ik ben strafpleiter, en als jij doorgaat met het opwerpen van dit soort problemen, eindig je nog eens voordat je bent begonnen.' *** Het blijft een leuke reeks van Gianrico Carofiglio, de antimaffiamagistraat die

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-65032453119323485952011-05-29T20:44:00.000+02:002011-05-29T20:44:11.315+02:00

*** Geen mens die zo goed alledaagse bezigheden kan vatten in een tekening als Guy Delisle. De Canadees verveelde zich vooral steendood in Shenzhen en hij slaagt er zowaar in zijn lezers daarmee aan het lachen te brengen. Naar Chinese maatstaven is Shenzhen met haar veertien miljoen inwoners slechts een provinciestad, wat het album minder relevant maakt dan zijn latere werk Birma, over de

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-50105189531779865902011-05-16T16:45:00.024+02:002011-05-16T16:58:23.301+02:00

Terwijl we daar lopen, te midden van het gewoel, zien we alleen maar door het dialect uiteengereten gezichten - het dialect is in de monden geëxplodeerd en heeft de trekken verscheurd -, voortgebracht in het duister van de familiebanden, in het dagelijkse botsen, een voorhoofd tegen een jukbeen, de mond tegen een slaap. Om ons heen wervelen de gezichten van de Palermitanen, niet te onderscheiden

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-58176990439588793212011-04-23T13:43:00.000+02:002011-04-23T13:44:00.362+02:00

En toch, na Mahler - en vooral na zijn Tweede Symfonie - is iedereen geneigd hetzelfde te reageren. En dus barst zowel in Napels, Stockholm als Londen na deze koraalsymfonie een daverend applaus los en zelfs diegenen die dat nooit eerder durfden, springen op en roepen: 'Bravo!' Ook vanavond heeft Alexander de zielen weer diep geraakt en het publiek is na het concert met een gelukkig gevoel naar

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-64043972874141710202011-04-21T18:44:00.004+02:002011-04-21T18:46:21.080+02:00

Nu bedenk ik dat het leven van Bevilacqua niet meer was dan een aanzet tot leven. Literair gesproken is het niet meer dan een verzameling fragmenten, flarden, onaffe episoden. Elk daarvan zou het begin kunnen zijn van een grootse roman van duizend bladzijden, diepgravend en ambitieus. Het levensverhaal dat ik je vertel is daarentegen geheel in stijl met het personage: besluiteloos, onbestemd,

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-70301034804087990462011-04-18T18:45:00.002+02:002011-04-18T18:46:18.497+02:00

Meisjes. De enige mogelijkheid om perfect tweetalig te worden. Apprendre une langue sur l'oreiller, zegt men in het Frans. Veel Walen die vlot Nederlands praten, hebben een Vlaamse vrouw. Monseigneur Léonard allicht niet. Ik ook niet. Mijn geliefde heeft dan wel Vlaamse wortels, maar de taal kent ze niet. De warmte uit het Noorden zonder de galm. *** Het geografische middelpunt van Vlaanderen

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-58070314743994724102011-04-18T18:18:00.001+02:002011-04-18T18:18:21.975+02:00

Achteraf zat Arno op de rand van het bed. Hij dronk zijn bier, waarvoor hij per slot van rekening betaald had. Hij dronk het hare: ze had echt genoeg gehad. Eigenlijk voelde hij niets. Geen schuld, geen opluchting, geen bevrediging. Ook Maria had zich neergelegd bij de situatie. Ze probeerde hem zelfs tot een tweede keer te verleiden. Ze graaide naar zijn ballen, maar miste. 'Je veux mon fric',

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-69871915777486176682011-04-12T20:18:00.000+02:002011-04-12T20:18:47.982+02:00

De waanzinnige twintigste eeuw heeft een stempel gedrukt op dit grensgebied en op de identiteit van zijn bewoners. De Oostkantons herbergen niet alleen een opzienbarend verleden, ze geven ook vorm aan het Europa van morgen. **** De laatste tijd gaan stemmen op om van de Duitstalige Gemeenschap een vierde volwaardig gewest te maken. Als het ooit zover komt, zal het niet zijn omdat ze er in Eupen

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-44080953790993545462011-04-10T13:50:00.001+02:002011-04-10T14:09:21.397+02:00

'Weet je, Vic, ik weet niet echt of ik wel moet gaan. Ik bedoel, ik heb het gevoel dat ze me hier nog niet kleinkrijgen.' Vic, de regisseur van Scrabble Man, die bakken duiten had gekost, riep niet eens 'cut', maar hurkte naast zijn ster neer. 'Geloof me, Ben. Ze krijgen je klein. Je bent een laffe seriemoordenaar die dertien mensenlevens op zijn geweten heeft. Waarom zou je het hier dan moeten

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-60881655531246207402011-04-02T12:02:00.008+02:002011-04-02T12:08:15.869+02:00

Om herkenbaar en schrikwekkend te zijn moet een vijand zich in ons eigen huis bevinden, of op de drempel ervan staan. Vandaar dat ik de Joden heb gekozen. De Goddelijke Voorzienigheid heeft ze aan ons gegeven, laten we ze dan goddomme ook gebruiken, en laten we bidden dat er altijd Joden zullen zijn om te vrezen en te haten. ***** De begraafplaats van Praag is de grootste bestseller van Umberto

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-82590827174156451222011-04-01T19:55:00.001+02:002011-04-01T19:55:29.882+02:00

'Staan blijven.' Emmanuel zette zijn stem van adjudant-rechercheur op. Hij wilde zijn standaard Webley-revolver .38 pakken, maar zijn hand kwam op een lege plek - als een oorlogsveteraan die op de tast een fantoomledemaat zoekt. Het gevaarlijkste wapen dat hij had was een pen. Het maakte niet uit. Het wapen was zijn back-up. **** Emmanuel Cooper, hoofdpersonage uit het lang niet slechte Een

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-35994130264576575152011-03-17T20:49:00.000+01:002011-03-17T20:49:45.798+01:00

Wat is een bos? Dat is een van de belangrijkste vragen die een bioloog zich kan stellen. Men heeft die vraag lange tijd als volgt geformuleerd: hoeveel bomen moet je hebben om een lap grond met recht van spreken een bos te noemen. In 1952 werd te Oslo tijdens een internationaal congres bepaald dat dit aantal honderdvijftig moest zijn. De gevolgen waren rampzalig. Talrijke boomgaarden werden

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-6681566577201923052011-03-14T18:08:00.001+01:002011-03-14T18:34:35.994+01:00

Ik was een moeilijke jongen. En wie zelf ook een moeilijk persoon is, zal kunnen beamen dat, ook al vinden anderen je koppigheid soms charmant, die moeilijke inborst je belet om het ervan te nemen in het leven. In mijn specifieke geval moet ik erbij zeggen dat ik vóór mijn plotselinge bekering die me had verblind van liefde voor Jezus, een knappe jongen was geweest, en dat veel mensen mijn

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-1156853272464836852011-03-06T17:24:00.001+01:002011-03-06T17:24:42.284+01:00

Het kantoor van de rechter stond wijd open. Vreemd genoeg was er geen lid van de Revolutionaire Garde in de deuropening te zien. Leila stond bij een houten tafel waarvan de bovenkant met leer was overtrokken. Achter haar lag een oude man in een plas bloed. Zijn tulband was op de grond gerold. Terwijl Leila hem met een bleek gezicht gebaarde weg te gaan, ontdekte Narek een neergeschoten Pasdar

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-61355464293124343382011-02-26T12:57:00.001+01:002011-02-26T12:57:54.993+01:00

Mijn vader is de enige politicus van een bepaald niveau die de volledige straf heeft uitgezeten voor lidmaatschap van de maffia: ik voel niet de geringste behoefte hem te verdedigen, omdat hij echt niet te verdedigen is. Maar geloven we nu werkelijk dat hij de enige maffioso was die in de politiek en in de welgestelde klasse op Sicilië geïnfiltreerd was? *** Bij ons doet de naam Vito Ciancimino

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-58085094806782242932011-02-18T20:07:00.001+01:002011-02-18T20:08:01.537+01:00

Penelope loopt naar het bed, neemt Viola's gezicht in haar handen, kermt zachtjes en roept dan, vlak bij haar gezicht: 'Viola? Wat is er? Viola?' Maar ze begrijpt al wat er is gebeurd, wat er mis is, haar zus ademt niet, haar huid straalt geen warmte uit, er is niets van haar over, het levenslicht is gedoofd. ** Vooral lof was het deel van het echtpaar Ahndoril - Lars Kepler klinkt net iets

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-17808692248837351382011-02-16T17:29:00.006+01:002011-02-16T17:33:28.351+01:00

Iemand heeft ooit gezegd dat wij allemaal, gedurende een bepaalde periode althans, een leven leiden dat niet helemaal het onze is, totdat opeens 'onze' dag komt, zoiets als een tweede geboorte, en pas dan krijgt ieder van ons zijn eigen, unieke leven. Ik heb dat meer dan eens zien gebeuren. Maar in het geval van mevrouw Nodier, eigenaresse van het land dat aan het onze grenst, heb ik de indruk

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-6589864299956925522011-02-11T17:03:00.001+01:002011-02-11T17:03:43.302+01:00

De vrouw glimlachte zonder verder een spier te vertrekken. 'Moet ik nog iets schrijven over de kwestie van de weg die heel toevallig alleen tot aan haar huis is geasfalteerd?' De hoofdredacteur zette een stap in de richting van de vrouw. 'Maria Vittoria!' snauwde hij. 'Gewoon een uitgebreid, omstandig, evenwichtig antwoord! Ik wil niet dat dit uitmondt in een wedstrijdje tussen twee prima

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-34724330641626038662011-02-06T14:20:00.012+01:002011-02-06T14:25:39.311+01:00

Hij keek weer over zijn schouder, er was niemand te bekennen, hij bleef staan en nam met bonzend hart alle geluiden in zich op. Het bos was net een groot organisme, het ademde, het observeerde hem, het veroordeelde hem met een diep, dreigend geruis. Dat je zo diep kan zinken, zei het bos, niemand zal ooit nog warm en hartelijk naar je glimlachen, niet na zoiets. *** Sober is een woord dat goed

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-47906059328802913262011-02-04T18:33:00.000+01:002011-02-04T18:33:49.226+01:00

Het was afgelopen lente begonnen als een zware postrelationele depressie, toen ik was teruggekomen uit Parijs. Die sudderde en verergerde tijdens de ellendige New Yorkse zomer, waarin ik overdag mijn kostje bij elkaar scharrelde - door urenlang op straat saxofoon te spelen, af en toe iemand les te geven of vertaalklusjes te doen - en 's avonds op mezelf bleef. Ik zocht niemands gezelschap op,

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-52677140363758963262011-01-30T14:25:00.000+01:002011-01-30T14:25:15.560+01:00

'Mijn Blauwschatje,' zegt Handan en springt op haar schoot. 'Mijn konijntje, wees niet verdrietig. Goed, ik bel Ome Cevdet wel. Maar dan vraag ik het werkelijke bedrag, niet meer. Kom, kleed je aan dan gaan we naar de Ulusmarkt. We kopen wat nieuwe kleertjes voor jou, daar vrolijk je van op. En ik eet wat van die dolma's bereid met olijfolie. Ik heb weer honger gekregen. Hebben we helemaal niets

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-623159761343953702011-01-23T13:43:00.003+01:002011-01-23T13:44:50.885+01:00

'Waarom?' mompelde hij met een dun stemmetje. 'Waarom in hemelsnaam?' De schaduw hief de presse-papier voor de derde keer en deze keer trof het stuk marmer Artur wel vol in het gezicht. De enorme kracht wierp hem tegen de balustrade, die onder de druk van het lichaam van de oude man bezweek. Met veel lawaai viel hij naar beneden en kwam terecht op het marmeren altaar dat afkomstig was uit een

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-48533256656230863302011-01-16T21:09:00.000+01:002011-01-16T21:09:45.883+01:00

'De regelingen, Talcott,' onderbreekt hij me met die piepende fluisterstem. 'Ik moet alles weten over de regelingen.' 'De regelingen,' herhaal ik wezenloos, me ervan bewust dat mijn zus niet zo gek is als ik had gehoopt, en dat mijn broer, die aanvoelt dat er iets aan de hand is maar niet precies weet wat, een halve stap dichterbij is gekomen, als een beschermer of een alerte ouder - wat meestal

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-66321802112028213012011-01-02T14:45:00.001+01:002011-01-02T14:45:23.997+01:00

Vader ging verder. Over Søs en Harry, over hoe makkelijk en vrolijk Søs altijd was. En hoe wilskrachtig Harry. Dat hij bang was geweest voor het donker, maar het tegen niemand wilde zeggen, en dat moeder en hij aan de slaapkamerdeur stonden te luisteren hoe hij afwisselend huilde en de onzichtbare monsters vervloekte. Maar ze wisten dat ze niet naar binnen konden gaan om hem te troosten en te

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-55197186888686490972010-12-31T13:18:00.002+01:002010-12-31T13:19:32.984+01:00

NACHTDIERENEen roman van Edward Sheffield Keurig getypt, nergens een correctie te zien. Ze vroeg zich af wat de titel betekende. Het gebaar van Edward stond haar aan, het was verzoenend en het vleide haar. Maar ze had een vaag gevoel dat haar op haar hoede deed zijn, dus toen haar echte man Arnold die avond thuiskwam, deelde ze plompverloren mee: Ik heb vandaag iets van Edward gehoord. Welke

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-76366676180256968012010-12-30T20:35:00.000+01:002010-12-30T20:35:47.072+01:00

'Toe, sta op.' Ik wilde wel, maar ik werd tegengehouden door een gewicht dat me op de borst drukte. 'Wat is er?' Ik pakte haar hand vast. 'Hou je van me?' Ze glimlachte naar me. 'Natuurlijk hou ik van je.' Ze stond op, keek in de spiegel naast de deur en trok haar rok glad. 'Toe, sta op. Moet ik je zelfs vandaag nog smeken om uit bed te komen?' 'Een kus.' Ze boog zich over me heen. 'Gekkerd, je

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-36488314501599585902010-12-30T13:53:00.003+01:002010-12-30T13:55:41.421+01:00

En het was op dat moment, in die kamer met zijn ondoordringbare muren die niets anders dan een ver feestgedruis doorlieten, dat Wallander zich realiseerde dat Håkan von Enke bang was. Hij had het in zijn leven al veel vaker gezien: iemand die zich zorgen maakte over iets, ingebeeld of werkelijk. Hij wist zeker dat hij zich niet vergiste. **** Net geen tien Wallanders, de laatste niet meer dan

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-51458860160882204622010-12-29T17:30:00.000+01:002010-12-29T17:30:04.282+01:00

Ik ben laat met mijn top 10, dit jaar. Nog snel twee kanshebbers gelezen: de laatste Wallander en de nieuwe Harry Hole. Nu blijken ze geen van beide de top 10 te halen. Niet dat ze slecht zijn, verre van, maar ze hebben de extra promotie allang niet meer nodig. Dus 10 andere titels, geselecteerd uit 78 gelezen boeken. Dames en heren, mijn top 10 voor 2010: 10. Petros Markaris - Het kindermeisje

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-54581705606657793132010-12-28T12:46:00.000+01:002010-12-28T12:46:25.031+01:00

Toen hij eindelijk klaar was, hoorde hij het zware geluid van een brommende motor. Deze keer kon het niet missen. Een pijnlijke seconde lang keek hij naar zijn broer en strekte zich daarna uit alle macht uit naar het licht dat door een brede scheur in de muur naar binnen viel - de enige opening waar hij de fles doorheen kon duwen. Daarna ging de deur open, en in een wolk van witte sneeuwvlokken

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-67588928982793047412010-12-27T19:30:00.013+01:002010-12-27T21:49:50.396+01:00

Het gebeurt tegelijkertijd, dit alles. Het gebeurt de hele tijd in onze westerse maatschappij. Deze morele averij, waar we niets tegen kunnen doen. Terwijl wij op auto's jagen die een half uur te lang op een parkeerplek staan of op onterecht opgevoerde kosten voor vakliteratuur. Het is de Wet die hij aanvalt. We kijken niet meer naar de geest van de wet; we leven naar de letter van de wet. Of

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-73564528414884242912010-12-27T13:34:00.002+01:002010-12-27T13:37:45.292+01:00

Beste Dahlberg, Ik heb je laatste inzending afgewezen wegens gebrek aan kwaliteit, en het feit dat je Canadees bent heeft daar niets mee te maken. Maar als je je er prettiger bij voelt om dat te geloven, ga dan vooral je gang. Met groet, Andy  **** De roep van de luiaard omvat elke letter die ene Andrew Whittaker neerschreef in een periode van vier maanden tijdens de economische crisis van

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-44755551886187320012010-12-19T16:23:00.000+01:002010-12-19T16:23:52.520+01:00

Zijn knieën waren helemaal tegen zijn borst geduwd, hij was opgevouwen als een overhemd, anders had hij er waarschijnlijk niet in gepast. Zijn ogen waren gesloten en in het schijnsel van de tl-buizen glansde zijn huid vaalwit. Pas toen ze zag dat zijn lippen uiteenweken, heel lichtjes, besefte ze dat hij nog leefde. *** Goed boek, deze eersteling van de Deense dames Kaaberbøl en Friis. Er kan

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-77412541121032174772010-12-03T17:14:00.000+01:002010-12-03T17:14:30.790+01:00

Hij behoorde tot het type mannen - vagelijk onsympathiek, vaak kaal, klein, dik, slim - dat onverklaarbaar aantrekkelijk was voor bepaalde mooie vrouwen. Of hij dacht dit van zichzelf en daardoor leek het ook zo. Ook hielp het dat sommige vrouwen hem beschouwden als een genie dat moest worden gered. Maar de Michael Beard van nu was een man met een vernauwde geestestoestand, a-hedonistisch,

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-73352779802377872172010-11-27T11:45:00.000+01:002010-11-27T11:45:39.548+01:00

Nu was ik uitgeput. Ik pakte mijn saxofoon in en begon aan de korte wandeling naar mijn flat dicht bij Gramercy Park. Onze dakloze was terug. Het was zo lang geleden dat iemand hem in ons blok had gezien, dat we ervan uit waren gegaan dat hij dood was. Maar daar was hij weer, met een neksteun om, even kwaadaardig als altijd, bedelend om geld en vloekend tegen iedereen die het lef had om hem wat

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-22846283105577718852010-11-21T11:44:00.001+01:002010-11-21T11:44:29.239+01:00

'Er komt onwillekeurig een naam bij me op, of liever gezegd: een reputatie. Hij is jarenlang hoofd contraspionage van de CIA geweest. Hij heeft geholpen Aldrich Ames in de val te lokken en te vernietigen toen hij daar eindelijk toestemming voor kreeg. Daarna was hij hoofd Operaties bij de Firma. Hij wist Osama bin Laden bijna in de val te lokken en te vermoorden, en dat was nog vóór 11 september

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-74418287831588501882010-11-14T16:37:00.001+01:002010-11-26T23:32:51.236+01:00

Cecè spreidde zijn armen, groette en ging weg. Maar hij was de hut van de kapitein nog niet uit of er overviel hem een gedachte. Hijzelf was een neppurser. Joe Bolton was een nepzanger. Hoeveel andere 'neppers' waren er aan boord? En was dit wel een echte cruise of was het een virtuele? ** Een zomerse bijdrage. Dat was de bedoeling van de verhalen over commissaris Collura, tijdens een cruise

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-54261193672240932952010-11-01T14:59:00.006+01:002010-11-01T15:01:45.756+01:00

Het was nazomer, en mensen waren buiten in hun tuinen. Hij zag kleine kinderen op trampolines, vrouwen die hun bloembedden rooiden, mannen die buiten op het erf hun auto wasten. Een man zat op zijn hurken zijn staketsel te schilderen, een vrouw nam pasgewassen kleren van de lijn. En hij vond het allemaal leuk. Hij hield van dit krioelende leven, het krijtwitte wasgoed dat in de wind wapperde en

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-30278456628075576912010-10-30T20:36:00.000+02:002010-10-30T20:36:48.354+02:00

We zijn heel normaal, er is geen ander plan voorzien dan normaal zijn, het is een neiging die ons in het bloed zit. Generaties lang hebben onze families hard gewerkt om het leven bij te schaven tot elk onderscheid was weggevlakt - elke oneffenheid waardoor we vanuit de verte zouden kunnen opvallen. In de loop der jaren hebben ze een bepaalde deskundigheid verworven op dat gebied: de zekere hand,

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-7237685352630737562010-10-24T14:35:00.001+02:002010-10-24T14:36:23.454+02:00

Tien voor halftwee op nieuwjaarsmorgen. Magnus wist hoe laat het was want hij had op zijn moeders oude pendule op de schoorsteenmantel gekeken. De raaf in de rieten vogelkooi in de hoek kraste zacht en mopperde in zijn slaap. Magnus wachtte. *** De Shetland Islands. Niet het meest sexy oord op aarde. Niet het meest moderne ook. Zelden in het middelpunt van de aandacht, behalve dan in Ravenzwart

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-28262590513709089372010-10-17T20:43:00.001+02:002010-10-17T20:44:03.161+02:00

Rick bleef een ogenblik roerloos staan. 'Dat zet je aan het denken, is het niet? Arlo was weg, kwam terug, ging weer weg en nu is iedereen naar hem op zoek.' Hij wachtte tot ik had geknikt en maakte een verontschuldigend gebaar. 'Je moet je niet beroerd voelen,' zei hij. 'Ik weet dat je je verloren voelt. Ik heb het ook een keer gehad. Iedereen loopt ooit tegen iemand op die hem de baas is. Jij

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-11148987747047510132010-10-07T13:46:00.000+02:002010-10-07T13:46:53.543+02:00

De jaren tachtig van de twintigste eeuw waren een zegen voor echtgenotes van om opgewarmd eten schreeuwende dronkelappen, nu de markt overspoeld werd met magnetrons, een uitvinding uit de jaren dertig doch recentelijk pas op punt gesteld voor huishoudelijk gemak. Wat eveneens hielp was de stilaan groeiende sociale aanvaardbaarheid van echtscheidingen. Martine zou haar hoop overigens op dat

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-48334857546329235382010-10-06T20:18:00.004+02:002010-10-06T20:28:44.992+02:00

'U bent helemaal geen journalist.' 'Klopt.' 'Dat zie je zo.' 'Aha. Waaraan dan?' 'Nou ja, u hebt geen fototoestel, u zegt niks, u kent hier niemand en u zit te slapen.' Ze rook lekker. Iets zwaars uit Parijs. 'Flauwekul. Ik ben Turk; dáár kun je het aan zien.' *** De Duitser Jakob Arjouni begon zijn carrière zo'n vijfentwintig jaar geleden met een boek over Kemal Kayankaya, een Frankfurtse

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-43882518686360045022010-09-27T18:00:00.002+02:002010-09-27T18:00:04.539+02:00

Rechtsaf, rechtsaf en weer rechtsaf, zo vaak dat, als ze uiteindelijk iemand aan de kant zetten, wat zal gebeuren, het even zal duren voordat ze weer recht op hun benen kunnen staan en niet meer overhangen als ze lopen; zo veel bochten naar rechts dat ze, om drie uur 's nachts, zes bier diep bij Grouchie's, als iedereen zwijgend, kwaad naar die ene mazzelkont kijkt die in een nis bij de

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-78798854843221759942010-09-26T18:00:00.016+02:002010-09-26T18:00:00.828+02:00

Hij pakte het servet, genoot van de geur, legde het op zijn borst en nam het bord met de vier kuikenhartjes in de overtuiging dat hij zonder deze vers geslachte organen zou wegteren. Toen at hij het eerste hart in één hap op en bad om geluk bij de jacht. *** De vrouw in de kooi was het eerste deel van een trilogie rond Serie Q, genoemd naar de afdeling van de Deens politie die oude zaken van

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-21123742973638265602010-09-25T18:00:00.025+02:002010-09-25T18:00:03.510+02:00

'Dit is een déjà vu. Ik heb dit al genoeg gezien en ik weet hoe het verhaaltje afloopt.' 'Jij bent geen gewone knul, hè? De meeste gozers van jouw leeftijd vinden dit het einde.' 'Nou, ik vind er niks aan.' Ik liep langs hem heen, maar voelde zijn hand op mijn schouder. 'Mike Snow', zei ik voor de zoveelste keer zonder me om te draaien. 'En wie mag dat wezen?' 'De ongewone knul die naar boven

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-62555044503345221522010-09-24T18:00:00.014+02:002010-09-24T18:46:37.747+02:00

Plotseling trok Ingrid de terrasdeur open. Ze schreeuwde dat hij alweer vergeten was het raam in de logeerkamer dicht te doen, hij was gewoon een idioot. Haar stem sloeg over. Blank metaal. Fähner zou later niet precies kunnen beschrijven wat hij op dat moment dacht. In hem, heel diep beneden, was een onbarmhartig en scherp licht beginnen te branden. In dit licht was alles volkomen duidelijk

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-66451435928594224742010-09-23T18:00:00.006+02:002010-09-23T18:00:03.307+02:00

Adrian begon zijn eigen, gerechtvaardigde woede aan te wakkeren, ter voorbereiding op de ontmoeting met Sergei Limov, Poetins tussenpersoon van die avond. Finns doodsstrijd had drie dagen geduurd, dankzij Bykov - in de achterbak van een auto ergens in Duitsland, werd er gezegd, hoewel Finns lichaam anoniem was afgeleverd bij de Britse ambassade in Berlijn. *** Een voormalige poulain van het

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-15227711967351924692010-09-22T18:00:00.002+02:002010-09-22T18:00:03.887+02:00

Je moest een lijk van heel nabij zien en met je eigen handen aanraken om echt te beseffen wat het verlies van één enkel mens uit de hele mensheid betekende. Iedereen hier in deze zaal was vrijwel dagelijks getuige van moord en doodslag. Op de televisie, in de bioscoop, in videogames en op computerschermen waarbij je kon zien wat echt was en wat gespeeld. De gemiddelde mens bracht een afbeelding

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-36730196425994740932010-09-21T18:00:00.002+02:002010-09-21T18:38:13.129+02:00

Ze krabde haar vingertoppen tot bloedens toe open op de gladde wanden en sloeg met haar vuisten tegen de dikke ruiten tot ze haar handen niet meer voelde. Minstens tien keer was ze op de tast naar de stalen deur geschuifeld, had haar nagels in de kier gezet en eraan getrokken, maar de deur was onwrikbaar en de rand was scherp. *** Serie Q verdreef Stieg Larsen van de topdrieposities in de Deense

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-29765180963329772122010-09-20T18:00:00.001+02:002010-09-20T18:19:27.369+02:00

Uit een gat in de contourloze massa, ongeveer daar waar ooit een oog had gezeten, keek plotseling een vis. Een klein, zilverglanzend visje, niet groter dan een ansjovis, met zwarte ogen en vibrerende vinnen; ze staarden elkaar aan, de jongen en de vis, tot het diertje even spartelde, uit het dode hoofd viel en in de krijsende mond van de jongen gleed. *** Anne Holt, in de jaren '90 even

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-30017374684862893432010-09-19T14:26:00.001+02:002010-09-19T14:26:41.202+02:00

Jarenlang heb ik een geheim in die kluis bewaard. Niemand had ooit kunnen denken dat ik ergens in de staat New York een van de grootste raadselen van het christendom zou verbergen. Nu mijn leven ten einde loopt, is het moment aangebroken dat iemand een taak volbrengt die ik, uit angst of lafheid, in die kluis heb laten liggen. ** In een kluis in New York vindt de Venetiaanse Afdera Brooks naast

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-6740343100471364712010-08-26T18:18:00.001+02:002010-08-26T18:20:56.735+02:00

Nu, in het jaar 1858 van de christelijke jaartelling, ben ik een oude man van over de tachtig, en toch nog jong van hart, misschien wel meer dan ik ooit in mijn harde jeugd en moeizame mannelijkheid geweest ben. Ik heb veel meegemaakt en veel geleden. Toch heb ik ook nooit gebrek gehad aan momenten van troost, die meestal niet herkend worden in tijden van tegenspoed, welke altijd de overhand

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-21479807457450123352010-08-07T13:37:00.000+02:002010-08-07T13:37:44.907+02:00

We hebben niets te klagen. Ons dorp laat niets te wensen over. We wonen dicht bij het dorp van onze hoofdman en we kunnen elke kwestie aan hem voorleggen. Maar we zijn maar met twaalf gezinnen, dus problemen hebben we eigenlijk niet. Afgezien van Kofi Atta dan. Hij is familie van me, maar al voordat ik het wikkelkleed leerde omslaan zei mijn moeder tegen me dat hij ons veel last zou bezorgen.

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-83098020049548308662010-07-31T14:35:00.000+02:002010-07-31T14:35:42.381+02:00

Henry maakte in zijn antwoorden vaak gebruik van hetzelfde luchthartige voorbeeld: als ik een verhaal vertel over een tandarts uit Beieren of uit Saskatchewan moet ik rekening houden met de ideeën van de lezers omtrent tandartsen en mensen uit Beieren of Saskatchewan, met de vooroordelen en stereotypen waarmee mensen en verhalen in hokjes worden gestopt. Maar is de tandarts een neushoorn uit

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-74334143426821569702010-07-25T14:27:00.008+02:002010-07-26T22:16:57.820+02:00

Waarom geef ik om Beatrice? Dat is lastiger. Ik heb nog geen antwoord gevonden. Zij heeft iets geheimzinnigs. Iets extra's wat ik niet kan doorgronden. Een rood mysterie, zoals het mysterie van de zon die opkomt en de nacht vlak voor de dageraad nog donkerder maakt. Zij is gewoon mijn droom, punt uit, daarom kan ik het niet uitleggen. **** Leo is zestien, en stiekem wanhopig verliefd op

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-20278692269590529022010-07-24T13:07:00.004+02:002010-07-26T22:15:35.468+02:00

Hij keek niet in haar ogen, want hij wilde haar leed niet kennen. Het was hem alleen te doen om haar energie. Hij zou de plaats zoeken waar de energie volop in haar bruiste, en daar zou hij zijn symbool inbrengen. Het symbool dat de Gedoopten voor de Apocalyps moest behoeden. ** Nico De Braeckeleer, voorheen voornamelijk jeugdauteur, heeft sinds 2008 ook een paar thrillers op zijn palmares staan

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-48104835526549759832010-07-17T14:46:00.002+02:002010-07-17T14:50:42.099+02:00

Weer thuis draaide Doc een joint, zette hij de tv aan voor een late film, pakte hij een oud T-shirt en scheurde dat in korte, smalle repen tot hij er een stuk of honderd had liggen, waarna hij enige tijd een douche nam en hij de ene na de andere natte lok van zijn hoofd plukte en die om zo'n reep T-shirt heen rolde, die hij telkens met een knoop vastzette, een slavenstijltje dat hij over zijn

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4106541037927058175.post-20603985388326475192010-07-11T16:30:00.000+02:002010-07-11T16:31:00.394+02:00

De Moeder Gods kijkt streng, bijna berispend, van boven op me neer. Zo komt het me tenminste voor, maar het kan ook inbeelding zijn of door minderwaardigheidsgevoelens ingegeven Grieks-orthodoxe eigendunk. Heeft de Moeder Gods niets beters te doen dan zich met mij bezig te houden? Ze heeft haar ogen gevestigd op haar kudde schaapjes die zich in de ruim bemeten voorhal verdringt. Heel toevallig

JeBhttp://www.blogger.com/profile/16906702380785415613noreply@blogger.com0