Pagina's

17 augustus 2014

Cocco & Magella - Schaduw over het meer



Stefania wierp een blik over het meer, die even bleef hangen bij de monumentale Villa d'Este links van haar, en stapte toen café Onda binnen. Ze dronk een cappuccino en liep haastig weer naar buiten, waar ze de eerst sigaret van de dag opstak.

***

Een zeventig jaar oud skelet plaatst de politie van Como voor raadselen, en dan vooral commissaris Stefania Valenti, die de zaak maar niet wil loslaten. Er is een link met een kasteeltje aan het meer, tijdens de oorlog verblijfplaats van Duitse soldaten. Veertiger Valenti haalt de waarheid boven, en doet ondertussen ook een nieuw lief op. Sommige scènes lijken overgeschreven uit een reisgids, maar als het over het prachtige meer van Como gaat, kunnen we dat wel door de vingers zien.

Schaduw over het meer van Cocco & Magella - oorspronkelijke titel Ombre sul lago - verscheen bij Anthos in 2014, vertaald uit het Italiaans door Pieter van der Drift.
240 blz, isbn 9789041423719

3 augustus 2014

Alessandro Perissinotto - De dwalingen van de ouders



Op het pamflet stond in grote letters een duidelijk bericht: Woensdag 2 november. Alle werknemers van Moosbrugger moeten zich, voordat zij aan het werk gaan, vervoegen in loods 4 in verband met dringende mededelingen. De Directie.
De aankondiging van de nieuwe maatregelen moest daar worden medegedeeld waar het bedrijf zijn bliksemactie had uitgevoerd. Uit die keuze sprak machtsvertoon, het was een ode aan de arrogantie.

***

Het wel en wee van de Italiaanse economie laat de jury van de Premio Strega niet onberoerd. In 2011 betreurde winnaar Edoardo Nesi de teloorgang van kleine ondernemingen, terwijl groten zoals Fiat verwend worden met extra subsidies. In 2013 ging de felbegeerde prijs naar Walter Siti's Resistere non serve a niente, over de uitwassen van de geldmaatschappij. Siti won toen van Alessandro Perissinotto, die in De dwalingen van de ouders ook al zijn linkse hart laat spreken.

Guido Marchisio, de directeur van een toeleveringsbedrijf in de Turijnse autoindustrie  - de stad van Fiat - krijgt de opdracht een reorganisatie door te voeren. De Duitse hoofdzetel heeft besloten dat banen moeten verdwijnen. Guido en zijn directe baas stellen een plan van aanpak op: de jonge vrouwen, de telaatkomers, de vakbondsleden kunnen een aangetekende brief verwachten. Met een stok achter de deur weliswaar: van in het begin is het duidelijk dat enkele vakbondsleden toch zullen mogen blijven, als een vooraf bedisseld teken van goede wil. Cynisch genoeg beschouwt Marchisio de reorganisatie als een positief punt in zijn carrière, een kans om zijn doortastendheid te tonen aan andere potentiële werkgevers.

En dan komt er een andere kant aan het verhaal. Guido's herinneringen aan de Rode Brigades die in de jaren zestig directeurs van Fiat in de benen schoten komen terug wanneer een man hem meent te herinneren van de lagere school. Alleen zou die in een arbeiderswijk gestaan hebben, een oord waar Guido nooit geweest is. De jongen in kwestie had nochtans, net als Guido, twee verschillend gekleurde ogen. Als afleiding van het gedoe in de fabriek gaat Guido op zoek naar de geschiedenis van die jongen, met verrassend resultaat.

Afkomst zegt veel over hoe we naar de wereld kijken, zo blijkt uit De dwalingen van de ouders. Een verleden ga je niet zomaar uit de weg, zelfs niet als het een onbewust verleden betreft. Ondanks een zeer cynische kijk op het bedrijfsleven, stelt Perissinotto pertinente vragen.

De dwalingen van de ouders van Alessandro Perissinotto - oorspronkelijke titel Le colpe dei padri - verscheen bij Serena Libri in 2014, vertaald uit het Italiaans door Aafke van der Maade.
340 blz, isbn 9789076270807

1 augustus 2014

Fred Vargas - De verdwijningen



'Lina heeft die nacht', zei ze langzaam, 'het Woeste Leger voorbij zien trekken.'
'Wie?'
'Het Woeste Leger', herhaalde de vrouw zacht. 'En Herbier was daarbij. En hij schreeuwde. En drie anderen ook.'

****

Het Woeste Leger, een soort troep van middeleeuwse wraakengelen, duikt weer op in het Normandische Ordebec. Een van de dorpelingen heeft het Leger gezien, en concludeert dat vier mannen zullen sterven, zoals dat in het verleden al nog gebeurde. Het gaat daarbij steeds om mannen die iets op hun kerfstok hebben. De dood van illegale jager Herbier komt dus niet als een verrassing. Twee anderen heeft Lina ook gezien, maar wie is de vierde? En klopt het dat die zijn dood kan afkopen door zelf aan het moorden te gaan?

Eigenlijk heeft dat alles weinig met commissaris Adamsberg te maken, maar na een aanvaring met een familie rijke industriëlen is het beter dat hij Parijs even achter zich laat. De zaak is bovendien een kolfje naar zijn hand: niemand beter dan de dromerige, onthechte Adamsberg om het op te nemen tegen spoken, legenden en geruchten. Natuurlijk zijn de trouwe adjudanten ook weer van de partij, net als Adamsbergs zoon, die in een vorig boek opeens opdook.

De boeken van Fred Vargas zijn met geen andere te vergelijken. Speels, intuïtief, humoristisch. Met een onnavolgbare Adamsberg in de hoofdrol en een narcoleptische politieman en een van vandalenstreken herstellende duif in heerlijke bijrollen. Vargas is uniek en absoluut niet te missen.

De verdwijningen van Fred Vargas - oorspronkelijke titel L'armée furieuse - verscheen bij De Geus in 2014, vertaald uit het Frans door Rosa Pollé en Nini Wielink.
412 blz, isbn 9789044521597

21 juli 2014

Ferdinand von Schirach - Taboe



Diezelfde nacht nog ontwikkelde hij de foto van Sofia. Hij vergrootte hem, maar retoucheerde niets. Hij hing de afdruk aan een muur in de studio. De achtergrond was wazig en donker, een streng haar viel over haar voorhoofd, haar gezicht was geconcentreerd en wit.
Haar armen stonden er niet op, het was alleen een torso.

**

Ferdinand von Schirach schrijft steeds langere boeken, en voor één keer is dat geen goede evolutie. In Taboe verliest hij zich te vaak in symboliek en overgedramatiseerde scènes, soms geheel doorzichtig, soms zo lastig dat je er niet eens meer over wil nadenken. Bovendien is het onduidelijk of al dat gegoochel met door afkomst en opvoeding verwrongen geesten ook iets te maken heeft met de uiteindelijke plot. Niet onverdienstelijk, maar dan toch liever het gebalde van Misdaden, Schuld en De zaak Collini.

Taboe van Ferdinand von Schirach - oorspronkelijke titel Tabu - verscheen bij De Arbeiderspers in 2014, vertaald uit het Duits door Hans Driessen en Marion Hardoar.
239 blz, isbn 9789029588942

18 juli 2014

Charles Palliser - In ballingschap



Daarnet klampte Effie me aan en trok me de bedompte eetkamer aan de achterkant in. Ik weet precies wat je uitspookt, zei ze.
Waar heb je het over?
Boven, op je kamer, zei ze. Stuitend, dat walgelijke gedoe van je. En als je niet maakt dat je wegkomt, morgen of uiterlijk maandag, dan vertel ik het aan moeder.

***

Een van de weinige boeken die ik meerdere keren las, is De Quincunx van Charles Palliser. We spreken dan van begin tot halverwege de jaren negentig, toen ik nog de tijd en het geduld had om boeken te herlezen. De Quincunx was mysterieus, zat vol geheimen, Dickensiaanse figuren en verborgen familiebanden. Een fantastisch boek.

Sindsdien wordt elk boek dat Palliser schrijft ermee vergeleken. Zo ook In ballingschap, zijn eerste roman in veertien jaar. De familie Shenstone - moeder, dochter en zoon Richard - wonen in een vervallen huis aan de Engelse kust. Ze zijn er verzeild geraakt na de dood van vader Shenstone, al durven ze nog een beetje hopen dat ze iets van zijn erfenis zullen kunnen recupereren. Ondertussen hebben ze allen iets te verbergen: Richard is om mysterieuze redenen niet meer welkom aan de universiteit, zijn zus Effie heeft geheimzinnige ontmoetingen met een geheime aanbidder, en moeder durft nauwelijks toegeven dat vader het familiefortuin op het spel heeft gezet. De spanning stijgt bovendien wanneer dieren mishandeld worden en er zelfs doden vallen.

De geheimen van alle familieleden en dorpelingen worden langzaam ontrafeld, tussen alle Victoriaanse geroddel en gespin door. De zeden van de tijd spelen een grote rol. De eer van de familie is van levensbelang. Status bepaalt met wie je omgaat en wie je de rug toekeert. Zelfs een klein schandaal kan een degradatie betekenen, een verbanning uit de luxueuze salons. Het mysterie blijkt uiteindelijk niet zo alomvattend als in De Quincunx, maar boeiend is In ballingschap zeker.

In ballingschap van Charles Palliser - oorspronkelijke titel Rustication - verscheen bij Prometheus in 2013, vertaald uit het Engels door Marijke Versluys.
351 blz, isbn 97890044624403