12 oktober 2014

Joydeep Roy-Bhattacharya - De zoon van mijn moeder



Het is triest, zegt hij uiteindelijk. We zijn allebei Afghanjan, we zijn van dezelfde leeftijd, en toch staan we aan verschillende kanten. Ik werk voor de Amerikanen omdat de taliban negen jaar geleden mijn familie afslachtten.

***

Een oorlog kent vele deelnemers: niet alleen op het veld, maar ook thuis. Er zijn er die vasthouden aan het grote gelijk, aan beide kanten van het front. Bijvoorbeeld een jonge Afghaanse in een rolstoel die aan een Amerikaanse basis het lijk van haar broer komt opeisen om het te kunnen begraven. Een broer die tijdens een zandstorm een bijna fatale aanval uitvoerde op de basis.

Er zijn er die twijfelen, zeker wanneer ze die vrouw daar zien wachten in de brandende zon. En dan zijn er nog zij die niet denken, of dat althans proberen, en doen waarvoor ze betaald worden: vechten. Alles beter dan thuis winkelrekken te moeten vullen om net rond te komen.

Al die stemmen laat Joydeep Roy-Bhattacharya horen in De zoon van mijn moeder. Hij begint met het verhaal van de vrouw, om daarna via flashbacks ook anderen aan het woord te laten: de dokter van de basis, een Tadzjiekse tolk, een luitenant (maar, misschien jammer, niemand van de talibanstrijders). Roy-Bhattacharya toont de realiteit van de oorlog, en de rol van elke schakel in het geheel. Hij toont niet alleen de spanning tussen de strijdende partijen, maar ook die tussen de Amerikanen op de basis.Veel meer dan het zwart-wit-verhaal dat er al snel van gemaakt wordt.

De zoon van mijn moeder van Joydeep Roy-Bhattacharya - oorspronkelijke titel The Watch - verscheen bij De Geus in 2014, vertaald uit het Engels door Marianne Gossije.
303 blz, isbn 9789044513974

Geen opmerkingen: