13 maart 2015

Mario Desiati - De bloemen van Mimì Orlando



Haar naam had een ambivalente waarde, voor sommigen was ze de excentriekeling die haar leven nooit op orde had kunnen brengen en nu de storm oogstte die ze verdiende; voor anderen was Mimì synoniem voor vrijheid, een magische naam die men in elke provinciestad op de wereld associeert met een kans: wonen waar je geboren bent, intensief leven en altijd jezelf blijven.

***

Op 8 augustus 1956 kwamen 136 Italiaanse migranten om in de steenkoolmijn van Marcinelle, tegenover 'slechts' 95 Belgen. De Italiaanse regering eiste meteen maatregelen voor de veiligheid van haar onderdanen. Veel stiller bleef het rond de dood van bijna tweeduizend gastarbeiders uit de Zuid-Italiaanse regio Apulië - de hak van de laars -, die tussen 1960 en 1980 een job vonden in de Zwitserse asbestcementfabriek van Niederurnen. In tegenstelling tot de felle brand in de kolenmijn bleek asbest slechts een sluipend gif.

Journalist Mario Desiati verplaatst voor het gemak de asbestfabriek naar Zürich, en laat er een jong meisje, Mimì, dochter van een gastarbeider, het leven en de liefde ontdekken. Dat leidt tot een zwangerschap en, jaren later, een jonge vrouw die nooit haar vader ontmoette. De bloemen van Mimì Orlando speelt zich grotendeels af langs de rotsachtige kusten van Zuid-Italië. Na haar Zwitserse avonturen gaat Mimì haar eigen weg, ook al herinnert dochter Arianna haar aan haar eigen jeugd.

De setting is mooi, de geschiedenis is tragisch, maar toch blijft het verhaal te veel beperkt tot het klassieke liefdesthema: de vrijgevochten vrouw die denkt zonder man te kunnen, maar haar dochters vader niet kan vergeten. De trieste geschiedenis van kwetsbare arbeiders in een vreemd land verdwijnt naar de achtergrond terwijl Mimì en haar dochter worstelen met de mannen in hun leven.

De bloemen van Mimì Orlando van Mario Desiati - oorspronkelijke titel Ternitti - verscheen bij Cossee in 2014, vertaald uit het Italiaans door Liesbeth Dillo.
250 blz, isbn 9789059364493

Geen opmerkingen: