4 februari 2011

Charlotte Carter - Drumsticks


Het was afgelopen lente begonnen als een zware postrelationele depressie, toen ik was teruggekomen uit Parijs. Die sudderde en verergerde tijdens de ellendige New Yorkse zomer, waarin ik overdag mijn kostje bij elkaar scharrelde - door urenlang op straat saxofoon te spelen, af en toe iemand les te geven of vertaalklusjes te doen - en 's avonds op mezelf bleef. Ik zocht niemands gezelschap op, behalve dat van mijn beste vrienden: meneer Gin en mevrouw Tonic.

***

Drumsticks is het derde deel van wat je een kippentrilogie kan noemen. Rhode Island Red blijkt een kippenras te zijn, en Coq au vin, nou ja, het spreekt voor zich. En nu dus Drumsticks.

Saxspeelster Nanette Hayes steelt zoals immer de show. Ze verdient haar geld met jazz op New Yorkse straathoeken, maar als haar moeder het vraagt is ze docente Frans. Ze heeft een grote bek (daar zijn de kippen weer) en geilt wel op een stoere zwarte man, af en toe. Nanette raakt onder de indruk van een vrouw die op de markt zelfgemaakte poppen verkoopt en de toekomst voorspelt. Nanette nodigt haar uit naar een optreden in een restaurant te komen luisteren. De vrouw is nog maar net binnen, of er valt een schot. Ze overleeft het niet. Was de kogel nu voor haar bedoeld of niet?

Nanette's door schuldgevoel gedreven onderzoek leidt haar naar vermoorde rappers, een onwillige politieman, en haar eigen vader, die er misschien ook iets mee te maken heeft. Een sterke vrouw, kleurrijke figuren en een jazzy sfeertje maken van Drumsticks een zeer aangenaam en humoristisch intermezzo.


Drumsticks van Charlotte Carter - oorspronkelijke titel Drumsticks - verscheen bij Lebowski Publishers in 2010, vertaald uit het Amerikaans door DaniĆ«lle Stensen.
223 blz, isbn 9789048804764

Geen opmerkingen: